Verwennerij

Ik hoor allemaal positieve verhalen over het bijwonen van een klankschalen concert. Op YouTube luister ik ernaar en mijn interesse is gewekt. Ik trakteer mezelf erop. Ik kijk er al weken verwachtingsvol naar uit en dan is het eindelijk zover. Ik kom aan bij de yoga school waar ik speciale zomerlessen volg en ik word warm onthaald door de juffen. Ik krijg een kopje kruidenthee en er staat van allerlei lekkers: koekjes, cake, karamelchoco taart, heerlijk. Ik laat me lekker verwennen.

 

In de zaal liggen allemaal matje rondom de schalen die in het midden staan uitgesteld. Ik ben wat aan de late kant en er is aan de zijkant, midden voor een grote gong, nog plaats. Ik voel: dít is mijn plekje, precies op tijd dus ;). Ik leg mijn eigen matje bovenop het matje dat er al ligt. Ik pak een rolletje voor onder mijn knieën, zo kan ik mijn onderrug goed in de mat duwen, een kussen voor onder mijn hoofd, mijn fijne sjaal om en een lekkere deken. Laat het maar beginnen. Er wordt uitgelegd wat we kunnen verwachten en dat we zelf niets hoeven te doen dan liggen en het over ons heen laten komen. Er kunnen klanken zijn die naar in het gehoor liggen, er kunnen klanken zijn die heel prettig zijn. Wat er gebeurt rustig door de (nare) gevoelens heen ademen en ontspannen.

 

Als eerst begint er een regenpijp te tikken. Heel zachtjes, heen en weer, dan hard regenen, dan weer zacht. Klingetjes hier en daar. Een schaal die langer doorgongt door de roerbeweging van de stokken. Mijn ogen zijn gesloten en ik adem rustig in het uit. Ik ontspan. Wat is dit fijn zeg. Ik ben gespitst op de geluiden, de klanken, de gongen, de plingetjes, de voetstappen van de begeleiders en het ‘gewoel’ van de andere bezoekers. Ik zweef weg in mijn eigen wereld. Hoe verderop in het concert hoe doordringender en heviger de gongen worden. Ik voel dat er letterlijk het een en ander wordt losgetrild in mijn lichaam. Ook de grote gong voor mij wordt bespeeld, eerst zacht, daarna harder en doordringender. Ik heb mijn armen naast me geplaatst en laat het over me heen komen. Kom maar op met die gong, tril het maar los, die energie die niet meer bij me hoort en past. Ik zie het losraken en ik zie het wegvliegen op de geluidsgolven van de klanken van de gong. Ik denk zelfs even te slapen. Wat een fantastische ervaring. Even helemaal weg van de dagelijkse sleur en meegevoerd worden op de geluiden. Voor ik het weet is het concert afgelopen. Rustig komen we weer terug in het hier en nu. Ik wrijf mezelf wakker en wat versuft kom ik rechtop zitten. Wat een ontspanning, vol met nieuwe energie en wakker geschud. Ik kom bij met nog meer thee, met een lekker stukje taart en dan rijd ik naar huis. Het is avond en ik slaap die nacht heerlijk. Een ervaring om nooit meer te vergeten. Ik denk er met veel plezier aan terug.

 

Je bent groter dan je denkt. Verwen je lieve leven lief.

 

*Penny Klaver*

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *