Roze

Ik word blij en vrolijk van kleur, van bloemen en vormen. Ik houd ervan om zelf kleurige kleding aan te hebben. Een tijd terug hield ik van harde felle kleuren, zoals fuchsia en fel turquoise. Lekker pittig, expressief, naar buiten, energiek en misschien ook wel hard.

De laatste tijd neig ik naar zachtere kleuren, pasteltinten. Vooral roze is mijn favoriet, ik voel me dan lekker een meisje-meisje, ik geniet en straal als ik een fijn roze shirt draag met een vrolijke, kleurrijke sjaal. Heerlijk. Zoals Calleigh Duquesne (CSI: Miami) zegt bij een onderzoek naar bloedspatten: ‘Pink is my favourite colour.’ Zekersteweten. 🙂

Kleuren hebben betekenis. In boeken en op internet zijn tal van beschrijvingen te vinden over de betekenis van kleuren. Het eerste wat ik vond over de kleur roze is: bescheiden, ethiek, sociaal voelend, toegewijde geestelijke Liefde, verzachtend en liefde schenken.

Dat voelt voor mij als grote woorden met een diepe betekenis en lading. Vooral dat laatste lading. Ik vind het moeilijk om mezelf op een voetstuk te zetten of iets positiefs over mezelf te zeggen. Zo af en toe streef ik na wat roze betekend, maar vaak ook niet. Het voelt dan alsof ik een meeloper ben en geen leider, omdat ik het niet doe en geen voorvechter ben. Het zit (nog) niet diep in mijn systeem geslepen. Als ik erg aan het denken en piekeren ben, de lat voor mezelf hoog leg en streng ben, dan voel ik me een sul, omdat ik het niet waar kan maken.

Dan komt mijn duivelse stem weer omhoog, die zegt dat ik het niet eens hoef te proberen, omdat het toch te hoog gegrepen is voor mij. Het tettert, roept en schreeuwt zo hard, dat ik mijn goede en lieve stem niet meer hoor. Dat gewoon lieflijk zegt blij te worden van de kleur roze, blij wordt van vrede, licht en liefde en gewoon wil stralen, met of zonder roze.

En nu ik het zo opschrijf merk ik dat het van de zotte is door me zo te laten leiden door de negatieve stem en alles meteen uitmuntend willen doen: uitmuntend toegewijd, uitmuntend bescheiden (kan dat?), uitmuntend sociaal voelend zijn en uitmuntend schenken. Nu ik erover denk en mijmer kom ik tot een conclusie: ik heb behoefte aan roze, omdat ik behoefte heb aan bescheidenheid, ethiek, sociaal voelend, toewijding in geestelijke (zelf!!)liefde, verzachting en schenking. Ik ‘beheers’ het nog niet, maar door het te dragen, maak ik stappen om het te bereiken. Stappen om dichter bij mezelf te komen. Stappen om mezelf te waarderen, accepteren en van mezelf te houden om wie ik ben: een prachtige, jonge, gezonde vrouw!

En die stem in m’n hoofd schreeuwt steeds minder hard en verschuift naar de achtergrond. Ik hoor de liefelijke stem in mezelf die geniet, op een roze wolk met haar roze bril op. De stem die weet wat goed voor haar is en wat ze wilt. De stem van schoonheid, vertrouwen, geloof, hoop en heel veel liefde. Wat een fijne stem. Wat houd ik van haar.

 

Welke kleur laat jou stralen?

 

Je bent groter dan je denkt. Kleur je lieve leven.

Penny Klaver

****

Spreekt het je aan? Wil je iets delen? Heb je suggesties of tips? Laat een reactie achter of mail naar: pennyklaver@modernmediums.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *