Oud zeer

Deze week was de week van de eclips, veel energie, sterke energie wat er vrij gekomen is. We mochten weer even iets van deze energie voelen en ervaren. Eind van iets ouds, begin van iets nieuws. In mijn geval was het de beurt aan oud zeer wat ik opnieuw mocht ervaren. Niet begrepen worden, niet gehoord voelen is wat het voor mij getriggerd heeft.

En wat er dan vrij komt... veel pijn, verdriet, het gevoel van alleen zijn te midden van 100 mensen. Omdat wat je zegt en wie je bent niet begrepen wordt. Waarom moest ik opnieuw geconfronteerd worden met dit oude gevoel, het lag achter me ik was erover heen...

Ik heb het ervaren, het mocht er zijn en ik heb het geuit, mijn grens duidelijk gemaakt. Praten erover met iemand die ik vertrouw. En een nieuwe gebeurtenis heeft me doen beseffen dat ik sterk ben, dat ik het gevoel van pijn en verdriet me niet meer laat overnemen. Dat ik sterker ben en ik kan het aan wat op mijn pad komt. Ik heb controle over mezelf, ik kan me aanpassen, ik kan mezelf veranderen. Ik kan anderen niet veranderen, Jij bent wie je bent, en zij zijn zichzelf en dat is goed.

Ik leef niet meer vanuit ego, ik leef vanuit liefde, compassie, vergeving en acceptatie. Ik accepteer mezelf zoals ik ben en accepteer de ander zoals hij is. Het is zoals het is, en ik mocht dit ervaren. Alles gebeurt met een reden, dat geloof geeft me rust..

Ik heb voor mezelf een nieuwe bevestiging gekregen dat ik op het juiste pad zit, dat wat ik doe is goed omdat ik mijn hart volg. Alles en iedereen willen helpen en klaar staan voor iedereen is wat ik het liefst doe, zonder er iets voor terug te krijgen. Maar relaties horen wederkerigheid te hebben, anders verspil je, energie aan iemand die het niet wil. Ik moet accepteren dat ik niet iedereen kan helpen, maar ook dat helpen niet altijd betekend de ander bij de hand nemen.

Maar helpen is ook afstand nemen en de ander het zelf laten doen, zoals hij denkt dat hij het moet doen. En zo ben ik er ook voor mezelf. Afstand zet situaties in perspectief, je emoties niet de overhand laten nemen, maar ze zijn er gewoon en dat is goed. Niet gaan twijfelen aan mezelf, maar m'n kracht zien en weten wat ik kan en wie ik ben.

Eind stand is dat de ander de ruimte heeft om aan te passen, om mee te gaan in de verandering, of niet. Ik zal nooit stil staan en altijd blijven groeien, groeien om het totale licht te bereiken en me vrij te voelen... Vrij van al het oude pijn, die ik kan aanvaarden als een gegeven.

 

Zie het licht, voel het licht.

Liefs, Lourdes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *