My Lady’s

Wij vrouwen, 't sterkere ras, geëmancipeerd. Wij doen niet onder aan de man, ook wij maken carrière en ondertussen de kids opvoeden, huishouden runnen. Managers op het werk en managers in huis. Krachtig moeten we zijn, sterk anders haalt het leven je onderuit. Dat dacht ik niet! Girl power!

Mijn gezin van herkomst bestaat voor het grootste gedeelte uit vrouwen. Power vrouwen, alleenstaande moeders die zonder hulp van de vaders hun kids opvoeden, hun leven runnen. Hierdoor heb ik mee gekregen 'sta op je eigen benen en verdien je eigen geld'. Wees niet afhankelijk van een man, want hij blijft toch niet lang hangen (was de onderliggende boodschap). Hierdoor ben ik me ook zo gaan gedragen, zo heb ik mij opgesteld tegenover mannen, dit werd een probleem in mijn huidige relatie. Nooit volledig jezelf geven, want in je achterhoofd dacht je 'hij gaat toch weg'... Maar hierdoor bouw je ook niks op, geen toekomst met een partner aan je zijde.
Hier ben ik dan... een volwassen vrouw, verdien m'n eigen geld, ben kostwinnaar in mijn gezin, run het huishouden. Zo... en wat nu..?

Gelukkig zijn is de boodschap die vergeten is mee te geven vanuit mijn ouderlijk huis. Hoe moet je gelukkig zijn? Het was continu ervan uit gaan dat je alles alleen zou moeten opknappen, zonder man. Maar was dat hoe ik mijn leven wilde leiden? Nee, dat wil ik niet, niet voor mezelf en niet voor mijn dochtertje. Want dat maakt me niet gelukkig.
Ik heb een ander pad gekozen dan de meeste vrouwen in mijn familie. Het is het pad waar er wel een man aan je zijde staat, waar je lief en leed mee kan delen en die je steunt door dik en dun. Want de keer zijde van het standpunt, 'ik doe het alleen'... is dat het 'echt' alleen en eenzaam is.
Ik heb gezien hoe eenzaam mijn oma was. Nooit meer een man na het huwelijk met mijn opa, altijd alleen in huis totdat wij op visite kwamen. M'n moeder, altijd op zoek naar de juiste man. Verlaten worden, over and over again. Mijn tante, altijd alleen na de relatie met de vader van mijn nichtje. nooit meer de juiste man gevonden om haar leven mee te delen en gelukkig te worden in de liefde en nu haar dochter uit huis is, is ze alleen en eenzaam...
Depressies is wat ik bij alle drie gezien heb, mijn moeder niet meer in staat om goed voor ons te zorgen. Waardoor me broer en ik veel alleen moesten opknappen zonder goede sturing. Mijn broer, een moeilijke jongen die het erg moeilijk heeft gehad en nog steeds heeft. Na 36 jaar nog steeds bezig is om zijn leven op de rails te krijgen. Erg verdrietig om aan te zien dat ik hem niet kan helpen. Maar vooral dat mijn moeder hem niet heeft kunnen helpen toen hij nog jong was. Omdat ze al zoveel zorgen had om aan te denken. Is dit nou het pad van de zelfstandig, sterke vrouw? Is dit nou de weg van een power vrouw die het allemaal zelf wil oplossen? Wil ik dat mijn kind opgroeit, zoveel moet vechten om maar het hoofd boven water te houden..? Zoals ik heb moeten doen. Ik wil niet dat zij onnodig veel verdriet door moet maken zoals ik. Altijd maar zoekende zijn en onzeker.
Nooit weten welke keuze de juiste was en niemand naast je die je kon vertellen welke kant je op moest. Ik had zoveel last van onzekerheden dat ik geen idee had wat ik aan het doen was en maar deed wat ik dacht dat mensen van mij wilde zien. Want dan zat ik wel goed. Maar ik was bezig anderen gelukkig te maken en niet mezelf. Er komt een moment dat je denkt het kan niet zo verder, ik wil dit niet voor mijn kind, maar ook niet meer voor mezelf. Want ik heb weinig liefde gevoelt, geen veiligheid. In plaats daarvan voelde ik alleen verdriet, angst en verlies. Ik wil het geluk, liefde en kracht. Dat is wat ik wil doorgeven aan de volgende power vrouw in deze wereld. Aan mijn kleine meid die gelukkig moet gaan worden. En dat zal dan komen omdat ik die krachtige sterke, geëmancipeerde vrouw ben geweest die er wel voor gezorgd heeft dat ze een vader heeft die van haar houdt en die naast mij staat om samen haar de veiligheid te bieden en haar de weg te wijzen naar geluk, liefde en kracht.
Het is keihard vechten geweest om te komen waar ik ben. Doorzetten en stoppen is geen mogelijkheid. Je kan een power vrouw zijn in een gezin met een man naast je. Dat is toch wat iedereen wil?? Liefde.... onvoorwaardelijk en mooi.

Voel de liefde, voel het licht.

Liefs Lourdes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *