“Let’s meet”

Laat ik me voorstellen voordat ik begin aan me relaas.

Ik ben Lourdes 33 jaar oud, heb een mooie dochter van 8 jaar oud met de liefde van me leven. We zijn al bijna 12 jaar bij elkaar en sinds 1 1/2 jaar getrouwd. 

Ik ben samen met me 4 jaar oudere broer opgegroeid met een alleenstaande moeder. Die altijd keihard gewerkt heeft. En beslissingen genomen heeft voor ons waarvan zij dacht dat het goed was. Ik ben altijd een zelfstandig kind geweest, een die graag wilde helpen in huis, vroeg begonnen met werken om te kunnen bijdragen. Behulpzaam als er iets nodig was. Ondersteunen van me oma/moeder, boodschappen doen, me familie helpen waar ik kon.  You name it, ik stond voor iedereen klaar. Ik heb veel tegenslagen gekend in mijn leven en het is echt met vallen en opstaan gegaan, niemand die naast me stond en vertelde wat ik beter wel/niet moest doen. Dit heeft veel twijfel gebracht in mij en in de beslissingen waar ik voor stond, Ik heb me overal alleen doorheen moeten bijten.  Dit alles heeft mij gevormd tot wie ik vandaag de dag ben. Een moeder, de vrouw van.., een psychiatrisch verpleegkundige, een teamleider, oh jah en ‘just me’. 

Het heeft me jaren gekost om te zoeken naar mezelf. Wie ben ik, wat wil ik en belangrijkste nog, wat wil ik niet. Ik kan mezelf typeren met een rits aan persoonlijke kenmerken zoals; eigenwijs, lief, irritant, spontaan, heb zelfvertrouwen maar natuurlijk ook nog wel eens onzeker. Ik ben sterk, heb veel geduld maar tegelijkertijd kan ik ook ongeduldig zijn, ben kritisch, perfectionistisch, zorgzaam, betrouwbaar, behulpzaam, leergierig, spiritueel (under construction) weet me grenzen en kan die ook (nu) zonder moeite aangeven. Maar om je niet verder te vermoeien met de uitkomst van mijn zoektocht. Je moet willen weten, hoe ben ik daar gekomen?

Heb je jezelf weleens de vraag gesteld, wie ben ik? Wat verdien ik? Wat heb ik te geven en wat wil ik geven. Waarom doe ik wat ik doe, ben ik gelukkig?, ben ik gelukkig met mezelf?

En zo begint je zoektocht naar je ware ik. 

‘Angst’ is in deze zoektocht niet op z’n plek. ‘Angst’ is degene die jou gaat tegen vechten en z’n best zal doen om jou, jezelf niet te laten vinden. Je zwaarste tegenstander op deze weg… Versla hem en win jezelf. 

Ik heb veel moeten vechten. Ik was bang voor alles. ‘Als ik zeg wat ik vind, zal de ander mij niet aardig vinden’. ‘Als ik zeg wat ik echt denk, zal de ander mij niet accepteren’. ‘Als ik doe wat ik echt wil doen, zal ik alleen komen te staan’. Bij elke beslissing was er twijfel, onzekerheid, schuld gevoel en niet te vergeten ‘angst’. 

Dit heb ik alleen maar kunnen overwinnen doordat ik een sterke man naast me had die me niet in de steek liet, wanneer het zwaar was. Reflecteren, toegeven en uitspreken wat ik niet durfde. Mezelf begrijpen, waarom deed ik dit? Waarom nam ik deze beslissing?  Door te schrijven en praten anders kom je er niet.

En dan nog de moeilijkste stap, het anders gaan doen. 

Grenzen aangeven, ‘nee’ zeggen waar je normaal ‘ja’ zou hebben gezegd. Het verdragen van de kritiek die je krijgt omdat je het anders doet. Maar onthoud, er is maar een ding belangrijk en dat ben jij Als je nu rechtdoor gaat terwijl je eigenlijk rechtsaf moet, zal je nooit echt gelukkig zijn. Zal er altijd wat blijven knagen aan je. 

Kies voor geluk, kies voor liefde… 

Voel de liefde.., 

Lourdes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *